Column

God

Al vele vrijdagen kwam ze langs op de poli. Bij onze eerste ontmoeting was het doel van de behandeling genezing. De borstoperatie was klaar, nu verder met chemotherapie en daarna hormoontherapie. Zij was zo iemand die nooit problemen zag. Hooguit was iets een beetje onaangenaam of onpraktisch. Kaal worden? Beetje koud in de herfst. Verhoogd risico op infecties? Onhandig vanwege alle kinderen met snotneuzen in haar buurt. Uiteindelijk rondde ze de behandeling goed af.

Lees verder »

Een van de twee pijnspecialisten van ons TOPZ (Team Ondersteunende en Palliatieve Zorg) belt mij op mijn vrije dag op: hij is gebeld door een radeloze huisarts. Een patiënte uit haar praktijk heeft onhoudbare pijn in haar been ten gevolge van uitgezaaide kanker. Zij krijgt al zeer hoge doseringen morfine via injecties en desondanks is de pijn niet meer te verdragen. Diverse opiaten zijn geprobeerd, allen zonder goed resultaat.

Lees verder »

Helaas zien we in de praktijk regelmatig patiënten met continue pijn door de gevolgen van kanker. Dit kan direct door de kanker komen of bijvoorbeeld in de vorm van zenuwpijn door beknelling van een zenuw. Gelukkig kan de pijn vaak wel behandeld worden met medicatie of indien mogelijk door middel van een zenuwblokkade. Maar wat de oorzaak en bijbehorende behandeling ook is, de invloed die de pijn heeft op de kwaliteit van leven van deze mensen is onvoorstelbaar groot. Ook voor mij als behandelend dokter kun je je eigenlijk niet voorstellen wat continu pijn hebben doet met een mens. Het is vreselijk!

Lees verder »

“Ik wil geen opioïden!” Kreunend van de pijn en met ingevallen ogen kijkt mijn vriendin me vermoeid aan. “Dan val ik in slaap en ik wil tot aan het eind erbij blijven”.Vertwijfeld zoek ik naar de woorden om haar te laten inzien dat de verschrikkelijke pijnen die ze overal in haar lichaam voelt verzacht kunnen worden. En dat ze dan misschien in staat is om de nabijheid van haar drie lieve maar drukke kinderen langer dan twee minuten te verdragen. En dat ze dan mogelijk beter de brieven kan schrijven als afscheid, voor haar kinderen maar ook voor haar echtgenoot.

Het is een gesprek dat al maanden eerder gevoerd is, toen we samen op een bankje in het museumpark zaten.

Lees verder »

18 seconden is wat een dokter gemiddeld aan tijd nodig heeft om te begrijpen waarvoor een patiënt op het spreekuur komt. Een Amerikaans onderzoek uit 2011 toont aan dat artsen na 18 seconden het verhaal van een patiënt onderbreken omdat zij al een diagnose hebben en zich al gaan richten op een voorstel voor een behandelplan.

Aan de ene kant moet ik zeggen da’s knap. Daar gaat toch wel wat aan studie aan vooraf. Aan de andere kant geeft het te denken: 18 seconden, hoeveel tijd heeft u nodig om gehoord te worden? Er zijn immers al (ruim!) 18 seconden voorbij nu u deze zin leest.

Lees verder »